Over ons
Het kadastraal inkomen (KI) vormt de basis voor de berekening van je onroerende voorheffing en de belastingen op je woning. Maar hoe wordt dat precies bepaald, zeker bij een nieuwbouwwoning met een gunstig E-peil?
Het kadastraal inkomen is geen echt inkomen, maar een schatting van wat je woning jaarlijks aan huur zou kunnen opbrengen. Dit bedrag is gebaseerd op huurprijzen uit 1975 – een relatief oud systeem dus, maar het wordt nog steeds gebruikt.
De berekening werkt als volgt: eerst wordt bepaald hoeveel je woning bruto zou kunnen opbrengen aan huur. Daar worden dan vaste kosten afgetrokken. Voor bebouwde eigendom, zoals huizen en appartementen, is die aftrek 40%. Voor grond zonder bebouwing is dat 10%.
Wil je weten wat dit betekent voor jouw nieuwbouwwoning? Dan kun je bij de FOD Financiën een schatting aanvragen. Zo krijg je een idee van de belastingen die je kunt verwachten. Hieronder lichten we je al één en ander toe, zo heb je alvast een indicatie.
Het kadastraal inkomen wordt bepaald door de Algemene Administratie van de Patrimoniumdocumentatie, beter bekend als ‘het kadaster’. Maar hoe gebeurt die berekening precies?
Een voorbeeld maakt het duidelijk: Stel dat je woning op 1 januari 1975 een geschatte huurwaarde had van € 220 per maand. De berekening verloopt dan als volgt: € 220 x 12 maanden = € 2.640 (bruto KI)
Van dat bedrag wordt 40% afgetrokken als forfaitaire kosten voor de eigenaar: € 2.640 - € 1.056 = € 1.584 (netto KI). Dit netto kadastraal inkomen wordt vervolgens geïndexeerd. Elk jaar bepaalt de overheid een indexatiecoëfficiënt om het KI aan te passen aan de huidige waarde. In 2022 was die coëfficiënt bijvoorbeeld 1,9084. Dat levert de volgende berekening op:
€ 1.584 x 1,9084 = € 3.024,87
Dit geïndexeerde KI wordt gebruikt om je onroerende voorheffing en belastingen te berekenen. Omdat de vaststelling van de brutohuurwaarde afhangt van de locatie en de vastgoedmarkt, kan het nuttig zijn om advies in te winnen bij een vastgoedexpert of belastingadviseur.